من کارمند اداره پستم و هر روز با کلی آدم و درخواست جورواجور سر و کار دارم. از بسته گمشده گرفته تا مرسوله اي که دير رسيده يا آدرسي که ناقص نوشته شده. اما يه مشکلي هست که به ظاهر ساده است و خيلي ها بهش توجه نميکنن، ولي هم وقت ما رو ميگيره هم اعصاب مردم رو خرد ميکنه.

مشکل از جايي شروع ميشه که مدارک ناقصه. خيلي وقتها ارباب رجوع مياد، کلي هم عجله داره، اما يه امضا کم داره يا کد ملي اشتباه نوشته يا اصلا نمي دونه دقيقا چي ميخواد. نتيجه اش اين ميشه که هم خودش حرص ميخوره هم صف طولاني تر ميشه و ما هم تحت فشار قرار ميگيريم.

اوایل کارم فک ميکردم اين تقصير مردمه و بايد تحمل کنن. ولي کم کم فهميدم مديريت همين موقعيتهاي ساده يه مهارته. من ياد گرفتم قبل از اينکه کار به تنش بکشه، با يه توضيح کوتاه و محترمانه جلوي مشکل رو بگيرم. مثلا اول کار ازشون ميپرسم مدارک کامل هست يا نه، يا خيلي خلاصه ميگم قراره چه مراحلي رو طي کنن.

يه نکته مهم ديگه اينه که لحن خيلي تاثير داره. وقتي آروم حرف ميزني و حس ميکنن قصد کمک داري، حتي اگه کارشون راه نيفته، کمتر عصباني ميشن. اين يه تجربه ساده اداريه ولي به نظرم تو هر شغل اداري به درد ميخوره. مديريت امور اداري فقط بخشنامه و قانون نيست. گاهي همين برخورد درست با يه مشکل کوچيک باعث ميشه يه روز کاري هم براي ما بهتر بگذره هم براي مردمي که با هزار اميد ميان پشت يه باجه.