اولین باری که خواستم سرمایه گذاری کنم، اصلا اسمش رو هم بلد نبودم. فقط یه مقدار پول جمع شده بود که ته دلم میگفتم کاش الکی خرجش نکنم. نه دنبال سود عجیب بودم نه رویاهای یک شبه پولدار شدن. فقط میخواستم ارزش پولم حفظ بشه و یه چیزی ازش یاد بگیرم.

چند ماه اول هیچ سود خاصی نکردم. حتی یه جاهایی ضرر هم دادم. ولی یه چیزی خیلی مهم یاد گرفتم؛ این که سرمایه گذاری فقط عدد نیست، تجربه است. فهمیدم هیجان بزرگترین دشمن پوله. هر وقت عجله کردم، تصمیم بد گرفتم. هر وقت صبر کردم و پرسیدم، نتیجه بهتر شد.

کم کم یاد گرفتم قبل از هر تصمیمی چند تا سوال ساده از خودم بپرسم. اگر این پول قفل شد، زندگیم لنگ میشه؟ اگر نصفش از بین رفت، میتونم تحملش کنم؟ اصلا این کاری که میخوام بکنم رو میفهمم یا فقط شنیدم بقیه انجام دادن؟

سرمایه گذاری خرد برای من یعنی همین. با پول کم، با ریسک قابل تحمل و با هدف یاد گرفتن. نه دنبال سودهای رویایی، نه ترس از حرکت نکردن. تجربه بهم ثابت کرد کسی که با پول کم درست تمرین کنه، وقتی پول بزرگتر اومد کمتر اشتباه میکنه. اگر بخوام خلاصه بگم، هوشمندانه سرمایه گذاری کردن یعنی اول روی خودت سرمایه گذاری کنی. روی صبرت، دانشت و تصمیم هات. پول خودش بعدش راهشو پیدا میکنه.